Η πρώτη δικαστική απόφαση-"τοίχος" για τους εγγυητές δανείων - Οι δανειστές δεν μπορούν να στραφούν απευθείας εναντίον τους

 Την δυνατότητα του δανειστή να στραφεί κατά του εγγυητή δανείου, ανεξάρτητα αν έχει εξαντλήσει τα περιθώρια εξόφλησης απο τον βασικό δανειολήπτη (πρωτοφειλέτη) "καταργεί” επι της ουσίας για πρώτη φορά δικαστική απόφαση που εκδόθηκε απο το Ειρηνοδικείο Καλύμνου (38/2022 ειδικές διαδικασίες διάφορες από πιστωτικούς τίτλους).

Ουσιαστικά δηλαδή οι τράπεζες υποχρέωναν τους εγγυητές να υπογράφουν πως μπορούν να παρακάμψουν τον οφειλέτη και να στραφούν κατευθείαν εναντίον τους και να διεκδικήσουν τα χρήματα , ανεξάρτητα αν είχαν εξαντλήσει τα περιθώρια είσπραξης του δανείου απο τον βασικό οφειλέτη. Με τον τρόπο αυτό όμως, κρίνει η δικαστική απόφαση, η εγγύηση έχει χάσει το νόημά της, μιας και ο εγγυητής έχει καταστεί από την υπογραφή κιόλας της σύμβασης οφειλέτης της συγκεκριμένης σύμβασης, χωρίς μάλιστα να το γνωρίζει.

Η πρώτη

Η απόφαση αυτή θεωρείται εξαιρετικά σημαντική καθώς είναι η πρώτη φορά που χαρακτηρίζει καταχρηστικό τον όρο της παραίτησης του εγγυητή από την ένσταση διζησεως, δηλαδή το δικαίωμα του τελευταίου να αποκρούσει την καταβολή της οφειλής από εκείνον μεχρι ο δανειστής - η τράπεζα να στραφεί πρώτα στον πρωτοφειλέτη.

Είναι η κατάσταση στην Ουκρανία μια αποτυχία της αμερικανικής στρατηγικής;

 

Με το συσχετισμό στην Ουκρανία να αλλάζει υπέρ της Ρωσίας προκύπτουν ερωτηματικά για την αμερικανική στρατηγική

Εάν πιστέψουμε τον γνωστό Αμερικανό οικονομολόγο  Τζέφρι Σακς, σε μεγάλο βαθμό ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι αποτέλεσμα μιας συγκεκριμένης εκδοχής αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, που τώρα δείχνει τα όριά της, και όχι απλώς το αποτέλεσμα της ρωσικής επιθετικότητας.

Ο Σακς σε ένα πρόσφατο άρθρο του, ανατρέχει σε αυτό το ρεύμα που ονομάζουμε «νεοσυντηρητικό», πιο γνωστό με την αμερικανική συντομογραφία του neocon, και το οποίο ήδη από τη δεκαετία του 1990 έθεσε ως βασικό στόχο οι ΗΠΑ να επιβεβαιώσουν και να διατηρήσουν την πρωτοκαθεδρία τους στο διεθνές σύστημα και να εξασφαλίσουν ότι μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ δεν θα υπάρξει κάποια άλλη αμφισβήτηση αυτής της πρωτοκαθεδρία της. Αυτό διαμόρφωνε το έδαφος για μια στρατηγική που περιλάμβανε πολεμικές συγκρούσεις που ακριβώς θα επικύρωναν αυτό τον ρόλο για τις ΗΠΑ, ξεκινώντας από τους βομβαρδισμούς στη Γιουγκοσλαβία το 1999.